خیران گلستان در میدان، برخی مدیران در قضاوت

گلستان سال‌هاست به واسطه حضور چهره‌هایی چون محمد شهرکی، نماد همدلی و خدمت مردمی شده است؛ مردی که با پویش «ایران همدل»، ۱۰ هزار بسته معیشتی را در ماه رمضان به خانواده‌های نیازمند رساند. اما در پشت این مهربانی بزرگ، زمزمه‌هایی از گلایه به گوش می‌رسد؛ گلایه‌ای نه از مردم، بلکه از برخی مدیران که به جای تشویق، زبانشان شمشیر سوء‌ظن شده است.

به گزارش نگارستان اقوام. در یکی از آیین‌های اخیر در مسجد امام حسن مجتبی(ع) گنبدکاووس، روحانیان شیعه و سنی دوشادوش هم ایستادند تا توزیع بسته‌های کمک معیشتی را آغاز کنند؛ جشنی از وحدت و ایمان. حجت‌الاسلام «علی قاسمی» بر نقش نیکوکاری در قرآن تأکید کرد و گفت بیش از صد آیه، وعده بهشت را نصیب نیکوکاران دانسته است.

اما هم‌زمان، «محمد شهرکی» با اندکی تأسف از تجربه‌های تلخ سخن گفت:

* «برخی مدیران، انگیزه‌های خیرین را سیاسی جلوه می‌دهند؛ خدمت به مردم آزمونی الهی است،

نه صحنه رقابت اداری.»

این جمله، بغض فروخورده بسیاری از خیران را بازتاب می‌دهد؛ مردمی که نه از دولت بودجه‌ای می‌خواهند و نه از رسانه‌ها تعریف، فقط احترام و حمایت در انجام کار خیر.

شهرکی از چهره‌های شناخته‌شده نیکوکاری در کشور است؛ او در کارنامه خود آزادی بیش از ۷ هزار زندانی، راه‌اندازی بانک امانات تجهیزات پزشکی، اعطای صدها هزار وام قرض‌الحسنه، و توزیع بیش از ۲۰۰ هزار بسته معیشتی را دارد. اما در عوضِ همراهی، گاهی با بی‌مهری برخی ادارات روبه‌رو می‌شود که فعالیت‌های مردمی را با عینک سیاسی می‌نگرند.

مدیرعامل هلال احمر گلستان، مرتضی سلیمی، در همان مراسم از او به عنوان «پدر بانک امانات تجهیزات پزشکی کشور» یاد کرد و گفت:

«شهرکی الگویی برای نسل جوان است؛ او نشان داد مردم‌باوری و دولت‌مداری می‌توانند در یک جبهه باشند.»

*پیشنهاد  ثبت  .نام شهرکی خیر گلستانی به عنوان

«چهره شاخص نیکوکاری و وحدت ملی»

در میان حاضران، محمد آذری، مدیر بنیاد نیمروز سیستانی‌ها نیز پیشنهاد داد تا نام شهرکی به عنوان «چهره شاخص نیکوکاری و وحدت ملی» ثبت شود؛ اقدامی نمادین برای پاسداشت خیران بدون تریبون.

این گزارش مردمی اما تنها روایت گلستان نیست؛ روایتی از یک شکاف کوچک ولی مهم در فرهنگ اداری کشور است. شکافی میان خیران عمل‌گرا و مدیرانی محتاط که هنوز باور نکرده‌اند نیت خیر، نیاز به مجوز ندارد. شهرکی در پایان برنامه، در میان مردمی که بسته‌ها را دریافت می‌کردند گفت:

«ما نیامده‌ایم تا دیده شویم، آمده‌ایم تا درد دیده‌نشده‌ها را ببینیم.»

دیگران لبخند زدند، اما نگاه‌های سنگین برخی ها  در گوشه سالن یادآوری می‌کرد که ، برای برخی افراد حتی مهربانی هم گاهی توضیح می‌خواهد