بسیجی اهل قلم، آزاده و جانبازی که وقتی از اسارت بازگشت بر خود وظیفه دانست تا خاطرات، سختی ها و مشکلاتی که در دوران اسارت بر آن‌ها گذشته را به رشته تحریر در آورد تا بر اثر گذشت زمان از یاد نرود و این فرهنگ مقاومت برای نسل‌های آینده الگو باشد

به نقل از پایگاه خبری نیمروز گلستان” ۳۲ سال پیش اسرا پس از سال‌ها فراق خانواده و فرزند و تحمل در شکنجه‌گاه‌های صدام بعثی و استقامت در مقابل دشمنان کوردل به وطن بازگشتند. مردانی که در روزهای سخت و تلخ اسارت در گرمای طاقت فرسا و سرمای سوزناک، لحظه‌های شهادت دوستان خود را می‌دیدند و پس از تحمل حجم وسیعی از شکنجه‌ها با گنجینه‌ای از خاطرات و تجربه به میهن بازگشتند. یکی از این دلاورمردان حبیب الله علویان است که در سال ۱۳۴۵ در شهر کلاله به دنیا آمد و در سن ۱۸ سالگی به فرمان امام خود برای دفاع از اسلام و وطن راهی جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد.

وی به مدت ۲۸ ماه در جبهه حضور داشت و به اسارت دشمن بعثی درآمد و با تحمل ۳ سال اسارت سرانجام در تاریخ ۱۳۶۹٫۶٫۲۶ به وطن خود بازگشت.

آزاده جانباز حبیب الله علویان زمانی که از عراق بازگشت وظیفه‌ای در خود احساس نمود که خاطرات و سختی ها و مشکلاتی که در دوران اسارت بر آنها گذشته را به رشته تحریر در بیاورد تا بر اثر گذشت زمان از یاد نرود و برای نسل‌های آینده مفید و موثر باشد.

ایشان خاطرات دوران اسارت را در مجموعه هفت جلد کتاب نوشته است که موفق شده تاکنون دو جلد آن را به چاپ برساند.

بخشی از خاطرات ایشان را  از زبان خودشان بخوانید:

زمانی که اسیر شدیم تعداد زیادی بودیم و یکی از مشکلات ما آب بود. ما را در گودالی به عمق حداقل ۵ یا ۶ متر انداختند و اطراف هم لودرها آمده بودند تا روی ما خاک بریزند و در آن لحظه فقط از خدا میخواستیم که زنده به گور نشویم. بعد از مدتی اسرا را درون ماشین های عراقی آوردند و به خانقین بردند و در آنجا یک اردوگاه بود که دورش سیم خاردار گرفته بوند و یک اتاقک ۲۴ متر مربع، هردفعه حدود ۶۰ نفر از اسرا را داخل آن اتاقک می فرستادند و کف آن اتاقک از پهن گوسفند پوشیده شده بود. در تابستانی که عراق دمای بالای ۵۰ درجه داشت اسرا را به داخل آن اتاقک رها می‌کردند و یک ربع بعد بیرون می‌آوردند و هر دفعه پنج نفر از دوستان ما به شهادت می رسیدند و آن اسرایی که شهید می شدند را مانند کیسه گندم و کیسه برنج  می‌آوردند و جلوی درب اتاق که می‌گذاشتند و به ما اعلام میکردند اگر کسی بخواهد کوچکترین حرکتی بکند همه را به این شکل به شهادت می رسانیم. از فرط تشنگی و گرسنگی کسی نای حرف زدن و حرکت نداشت اما با این حال آن‌ها باز هم از نیروهای ایرانی می‌ترسیدند.

آزاده جانباز حبیب‌الله علویان با وجود این که می‌دانست عراقی ها بسیار حساس بودند که از عراق وسیله ای با خود به همراه بیاورند اما توانست مقداری از اشیا و لوازمی که در عراق استفاده می‌کرد با مهارت خاصی از اردوگاه عراق به ایران بیاورد و زمانی که متوجه شد چند روز دیگر آزاد می‌شود از لباسی که به تن داشت کیفی را دوخت و وسایل خود را درون آن گذاشت، بخشی از آن وسایل شامل دفترچه یادداشت بود که از جلد سیگار عراقی ها درست کرده بود، گلدوزی تصویر لنگر، آرم pw که بر روی پیراهن اسرا چسبیده بود، لباس بلند عراقی به نام دشداشه، سربندی که در جبهه به نام حضرت صاحب الزمان (عج) داشت، پیراهن آزادی، برگه‌ای که در زباله دان آن جا افتاده بود و ایشان از فرصت استفاده کرد و با عجله آدرس اسرا را نوشت.

به گفته آزاده جانباز حبیب‌الله علویان عراقی‌ها به اسرا زمانی که به ایران می‌آمدند قرآن هدیه می‌دادند و به خاطر اینکه حرمت قرآن حفظ شود و بهتر نگهداری شود این جانباز آزاده با پارچه ای که از لباسها داشت با دست خود یک جلد برای قرآن دوخت و روی آن به زبان عربی نوشته بود هدیه عراقی در زمان آزادی

پی‌نوشت:آزاده جانباز حبیب‌الله علویان در حال حاضر ساکن شهرستان مینودشت و دارای سه فرزند می باشد.

کتاب ایشان با عنوان خاطرات سبز آزادگان در دو جلد به چاپ رسیده است و برای چاپ پنج جلد بعدی نیاز به حمایت ادارات و نهادها دارند.

 ۲۶ مرداد یادآور آغاز بازگشت آزادگان سرافراز و غیور به میهن اسلامی یک روز پر از غرور و افتخار برای کشور عزیزمان است که آکنده از عطر حضور تمام دلاورمردانی است که یادگاران شهدا بودند و با گنجینه ای از رشادت و جوانمردی به وطن بازگشتند. برای تمام آزادگان سرافراز ایران اسلامی سلامتی و طول عمر با عزت از درگاه خداوند متعال مسئلت می‌نماییم.